zondag 10 september 2017

Parkbankjes met natte voeten

Vanmorgen moest mijn rondje hardlopen wel door het Zuiderpark gaan. De berichten waren dat na de hoosbuien van afgelopen dagen het park in een zwemparadijs voor watervogels was veranderd en dat wilde ik met eigen ogen zien.

Gelukkig was de looproute grotendeels goed begaanbaar, maar op alle andere delen van het park is het slootjespringen en pootjebaden.
Het water heeft hier volgens mij een hoop zonden weggewassen en het vaste clubje, toch vaak ietwat angstaanjagende, bankzitters dwaalt ontheemd door het park.

zondag 3 september 2017

Voorpret vredesloop

Na de Royalrun van eind augustus is het deze maand tijd voor de voorpret naar een thuiswedstrijd. De Vredesloop in Den Haag op zondag 24 september. Een leuk parcours van 5 kilometer, maar volgens zeggen wel een erg drukbezochte loop. Ik ben benieuwd of de voorspelde mensenmassa me mee of tegen gaat vallen.

vrijdag 1 september 2017

Hardlopen met een koninklijk tintje

Zondag 26 augustus was mijn tweede hardloopevenement. En na de Royal Ten van mei dit jaar was het nu de beurt aan de Royal Run. Een hardlooproute van 7 Kilometer door de bossen rondom paleis Soestdijk.
Hardlopen is leuk en de evenementen maken het nog leuker, het geeft me een reden om op plekken te komen waar ik anders niet zo snel heen zou gaan. De tuin rondom het paleis is mooi en daagt je uit om alles door een roze bril te bekijken
Of om even helemaal van de wereld te zijn
En dat alles onder de goedkeurende blik van het nodige blauwe bloed
Maar goed, daar kwam ik dus niet voor. Er moest gelopen worden. Op het heetst van de dag op de warmste dag van de week is het vooruitzicht om in de schaduwrijke bossen te mogen lopen zeker geen straf.
Uiteindelijk bleek dat de voorpret, het ronddwalen op het terrein en de gezellige contacten voor de loop leuker waren dan de loop zelf. Voor mij was het vooral de eerste ronde veel te druk op het parcours en hoewel het de charme is van niet veel gebruikte bospaden zijn losliggende stenen en omhoogkomende boomwortels niet echt bevorderlijk voor een ontspannen loopje. Maar goed, kniesoor die daar op let, gewoon even doorbijten maar. En na ruim 47 minuten was ik 7 kilometer verder
en kon ik een medaille in ontvangst nemen, een leuk aandenken aan toch wel een bijzonder loopevenement.

donderdag 24 augustus 2017

Jeugdsentiment

Afgelopen week had ik tijdens een van mijn lunchwandelingetjes een 'throwback memory' en belandde ik zo'n 40 jaar terug in de tijd. Deze bloemen waren de oorzaak
En eigenlijk niet eens de bloemen zelf, die zeiden me niet zo veel. Waar ik op aansloeg en waar ik een heel specifieke geur van in herinnering kreeg waren de zaaddoosjes van deze bloemen.
Deze groen gestreept peultjes dus.

Ineens kwam de herinnering naar boven dat ik als kind uren aan deze bloemenstruik kon staan.Want als je de juiste peul op de juiste manier een kneepje geeft dan gebeurt er dit...
Ik was als kind gefascineerd door de manier waarop het peultje min of meer ontploft en in elkaar krult. En zo werd ik aan het eind van mijn lunchwandeling zo maar weer even kind.

zondag 20 augustus 2017

Gegijzeld door mijn stappenteller


Gegijzeld maar niet beknot...

Zodra ik ontdekte dat ik hardlopen heel erg leuk dreigde te gaan vinden kocht ik een sporthorloge. Zo kon ik m'n route bijhouden, tempo en hartslag monitoren en nog veel meer dingen te weten komen over mijn conditie en prestaties. Het sporthorloge, laten we 'm Garmin noemen, heeft ook een stappenteller. En die stappenteller heeft me een soort van gegijzeld... Niet alleen wil ik dagelijks minimaal mijn 10.000 stappen halen, ook wil ik het door Garmin voorgestelde stappendoel halen. Op termijn is heb blijven voldoen aan de eisen van Garmin onmogelijk, aangezien het doel (naar boven, dat moge helder zijn) wordt bijgesteld zo lang je het doel haalt.

Ik strijd graag tegen mezelf, en Garmin heeft dat feilloos door. Wat hij blijkbaar ook door heeft is dat ik het niet zo'n probleem vind om zo nu en dan van mezelf te verliezen. Want hé; of ik mezelf versla of niet, winnen doe ik toch wel. En daarom zijn er "de uitdagingen". In deze uitdagingen zie ik hoeveel stappen andere slaafjes van Garmin wekelijks zetten. En ik zie de volgende uitdaging lonken als ik de huidige uitdaging tot een goed einde breng. En ik heb binnen deze uitdaging dus ook een ranking, ik sta op plaats twee! De persoon op plaats drie nadert met rasse schreden...

En sinds ik dat door heb ben ik gegijzeld....Dat er iemand mijlenver voor me op de eerste plaats staat doet me niets, maar dat de een of andere overlaat de neiging heeft me in te halen...no way dat ik dat laat gebeuren! Leuk scenario voor een  psychologisch thriller; hoe iedereen, gegijzeld door een stappenteller, maar blijft lopen en lopen om te voorkomen dat er ingehaald wordt.

Maar goed, realiteit is dus dat ik, op de dagen dat er niet wordt gelunchwandeld of hardgelopen, op allerlei andere manieren aan de wandel ben. Alles om ten minste mijn tweede plaats op de ranking te behouden. Geheel afhankelijk van hoeveel stappen ik volgens Garmin nog moet maken is het een blokje om door de wijk of een complete wandeling van een paar kilometer, waarbij ik vaak gelijk er op let of het te bewandelen pad de potientie heeft om er een hardlooproute van te maken. Tsja, gedreven door mijn stappenteller wandel ik heel wat af en zie ik relatief dicht bij huis de leukste dingen! Want dat brengt al dit gewandel me ook, ik ontdek hoe leuk het eigenlijk is in mijn directe woonomgeving. Al wandelend prakkizeer en filosofeer ik me natuurlijk ook een versuffing. En zo kwam ik ook tot de conclusie dat deze gijzeling me niet beknot maar juist verruimd.

Zo kwam ik al wandelend een wandelpad tegen wat eigenlijk niet meer bestaat als wandelpad in de strikte zin van het woord. Ik neem me voor binnenkort te ontdekken of dit pad echt nergens heen gaat. Ik hoop het van harte, ik ben dol op alles wat nergens toe leidt.